Evlilik tutumu ve duygusal öz farkındalık, ilişki deneyimlerini ve evlilikteki memnuniyeti büyük ölçüde etkileyebilecek önemli faktörlerdir. İyi bir evlilik tutumuna sahip olmak, kişinin kendi duygularını ve ihtiyaçlarını daha iyi anlamasına ve partnerle olan ilişkisini daha sağlıklı bir şekilde yönetmesine yardımcı olmaktadır. Benzer şekilde, duygusal öz farkındalık da çatışma çözme becerilerini ve ilişkideki duygusal zenginliği artırırken tatmin edici bir evlilik deneyimine katkıda bulunmaktadır. Bu çalışmada 20 yaş ve üzeri bireylerin cinsiyet, yaş, medeni durum, evlilik süresi, çocuk sayısı, eğitim düzeyi, çalışma durumu ve gelir düzeyi değişkenleri ile duygusal öz farkındalık düzeylerinin evliliğe ilişkin tutumlarına etkisinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışmanın örneklem grubunu 164 kadın ve 42 erkek olmak üzere toplamda 206 katılımcı oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak demografik bilgi formu, A-Duygusal Öz Farkındalık Ölçeği ve İnönü Evlilik Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizleri SPSS 25.0 programı ile betimsel istatistik, T-Testi, Anova, LSD testleri kullanılarak yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre cinsiyet değişkenine göre duygusal öz farkındalık puanlarında kadın katılımcılar açısından anlamlı farklılık elde edilmiştir. Medeni durum değişkenine göre, duygusal öz farkındalıkta anlamlı fark saptanmamış; ancak evli katılımcıların evlilik tutumu puanları bekâr ve boşanmış katılımcılara göre anlamlı şekilde farklılık göstermiştir. Evlilik süresi değişkenine göre, duygusal öz farkındalıkta anlamlı fark bulunmazken, evlilik tutumu puanlarında anlamlı farklar tespit edilmiştir. Yaş, çocuk sayısı, eğitim düzeyi, çalışma durumu ve gelir düzeyi değişkenlerinde ise hem duygusal öz farkındalık hem de evlilik tutumu açısından anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. Araştırmanın bulguları, duygusal öz farkındalığın bireylerin evliliğe yönelik tutumlarını etkileyebileceğini göstermekte; özellikle cinsiyet ve medeni durum gibi değişkenlerin evlilik tutumunda belirleyici olabileceğini ortaya koymaktadır. Çalışmada ayrıca, evlilik öncesi eğitim ve çift terapilerinde duygusal farkındalığın geliştirilmesinin ilişki doyumuna katkıda bulunabileceği önerilmektedir.